Ulucanlar Katliamı Ve Direnişi
Ulucanlar’da devrimci tutsaklar, 40 kişilik koğuşta 120 kişi kalmak zorunda bırakılmıştı. Tutsaklar bir yıldır idareden yeni koğuş talebinde bulunuyorlar, ancak talepleri, çözüm imkanı olduğu halde çeşitli bahanelerle reddediliyordu. 10 ay sorunu diyalog yoluyla çözmeye çalışan tutsaklar, hiçbir çözüm niyeti görmeyince 2 Eylül’de bitişik koğuşu işgal ederek, sorunu fiilen çözdüler. Devlet ise buna karşılık
Ulucanlar’a ölüm mangalarını soktu. Sekiz saat boyunca tutsaklara işkenceye yaptılar. 10 devrimci tutsak; Nevzat Çiftçi (TKİP), Ümit Altıntaş (TKİP), Halil Türker (TKP/ML), Abuzer Çat (MLKP), Zafer Kırbıyık (TİKB), Mahir Emsalsiz (MKP), Önder Gençarslan (MKP), İsmet Kavaklıoğlu (DHKP-C), Aziz Dönmez (DHKP-C),
Ahmet Savran (DHKP-C) katledildi, 28 tutsak da ağır yaralandı. Birçok tutsak işkencede veya kan kaybından katledildi. Devlet, katliamın üstünü örtmek için “tünel vardı, kaçacaklardı, onun için aramaya geldik” yalanını söyledi.
Gerçek şuydu; katil devlet devrimci tutsakların iradelerini teslim alamamıştı. Halka gözdağı vermek istiyordu. Katliamı bunun için tertiplemişti. Bedel ödenmişti ancak Ulucanlar direnişi bu oyunu bozmuştu.